Het Noorderplantsoen ligt op de 17^e-eeuwse vestingwerken van de stad Groningen. Na de Vestingwet van 1874 mochten de knellende verdedigingswallen worden ontmanteld en kon de stad uitbreiden om de groeiende bevolking te huisvesten. In hoog tempo werden de wallen afgegraven en de stadspoorten gesloopt. Aan de noordwestkant van de stad, in het gedeelte tussen het Reitdiep en het Boterdiep, werd een romantisch wandelpark aangelegd, dat aanvankelijk Noorderpark werd genoemd

In 1880 begon de aanleg van het middelste gedeelte van het park, tussen de Grote Kruisstraat en de Nieuwe Boteringestraat. Het was ontworpen in Franse stijl door de stadsarchitect J.G. van Beusekom. De vijver die hij in het midden van het plantsoen had gesitueerd, werd in 1912 verder aangekleed en voorzien van een natuurstenen rand met trappen en siervazen, naar een ontwerp van de toenmalige directeur Gemeentewerken J.A. Mulock Houwer (1857-1933).

In 1881 volgde de aanleg van het oostelijk deel van het terrein, tussen de Nieuwe Ebbinge- en de Nieuwe Boteringestraat, waarvoor plantsoenopzichter P.H. Harreveld het bescheiden ontwerp tekende. Vanaf 1882 was het zuidelijke deel van het park aan de beurt. Het ontwerp is afkomstig van tuin- en landschapsarchitect H. Copijn in Engelse landschapsstijl. Kenmerkend zijn de slingerende paden, lange zichtlijnen, glooiende grasvelden, vijvers en de hoogteverschillen die tot meer dan tien meter oplopen. Copijn maakte bij de aanleg gebruik van de deels nog bestaande vestinggrachten en oude wallen. Deze zijn nog herkenbaar aan de vorm van sommige vijverpartijen en de heuvels. Het werk van Copijn sloeg zó aan dat hij het gedeelte tussen de Kerklaan en de Moesstraat in de Engelse landschapsstijl mocht aanpassen.

Het Noorderplantsoen was vanaf het begin een populair wandelpark. Daarnaast trokken de zondagse concerten in de muziekkoepel (ook een ontwerp van Mulock Houwer) veel publiek. Toeschouwers en wandelaars kochten versnaperingen bij een kleine houten kiosk bij de centrale vijver, die aan het begin van de 20e eeuw werd verbouwd tot `Melksalon Vredewold’. In 1930 verrees op deze plek in opdracht van N.V. Brouwerij d’ Oranjeboom een paviljoen naar een ontwerp van stadsbouwmeester Siep Bouma. Het is bijzonder dat Bouma dit paviljoen als gemeentearchitect heeft ontworpen, terwijl het een particulier initiatief was. Waarschijnlijk heeft de gemeente zich met de vormgeving bemoeid omdat het ging om een opgave op een unieke locatie in het gemeentelijk openbaar groen.